Το μεγάλο μας τσίρκο

Νοέμβριος 4, 2007 at 12:06 μμ (Ελληνικά, Καρέζη, Ξυλουρης, Παραγγελιές, Χούντα)

 

Το είπαμε ότι πνιγόμαστε και χρόνος υπάρχει ελάχιστος. Γι αυτό και τούτο το blog (που είναι μακέτο) έχει αφεθεί στην μοίρα του. Παρόλα αυτά, εκπληρώνουμε άλλη μια παραγγελιά και σας προσφέρουμε το ομώνυμο του θεατρικού κομμάτι «Το μεγάλο μας τσίρκο».

Πληροφορίες γι αυτήν την παράσταση που άφησε ιστορία και στιγμάτισε το ελληνικό θέατρο, μπορείτε να διαβάσετε πολύ καλύτερα από ότι θα μπορούσα να γράψω εγώ, από το κορυφαίο «Allu Fan Marx» (χτύπα πάνω αναγνώστη μου).

ΕΔΩ μπορείτε να κατεβάσετε και να ακούσετε το κομμάτι «Το μεγάλο μας τσίρκο». Για να κατεβάσετε ολόκληρο τον δίσκο, κλικάρετε στο πρώτο link που σας έχω δώσει. Υπόσχομαι ότι θα επιστρέψω με τις παραγγελιές των υπολοίπων σύντομα.

Μόνιμος σύνδεσμος 9 Σχόλια

Στην δουλειά και στον αγώνα

Οκτώβριος 26, 2007 at 5:07 μμ (Ακατανόμαστος, Ελληνικά, Μάνος Λοΐζος, Παραγγελιές, Φώντας Λάδης)

 

Κάποια στιγμή είναι λογικό να με πάρει ο διάολος, καθώς έχω αφήσει εδώ και μέρες τον σ/φο μου Rizobreaker χωρίς το τραγούδι που μου έχει ζητήσει. Δυστυχώς ο χρόνος μου είναι ιδιαίτερα περιορισμένος και δυστυχώς θα ανεβάσω μόνος τους στίχους του Φώντα Λάδη, αλλά και το κομμάτι σε μουσική Μάνου Λοΐζου και εκτέλεση (ποιού άλλου) του Γιώργου Νταλάρα.

Στην δουλειά και στον αγώνα:

«Έφτασε η ώρα για να σηκωθείς
εργατιά προχώρα δίπλα σου και μεις
Στη δουλειά και στον αγώνα
κόντρα πάμε στο χειμώνα

Ο τροχός για να γυρίσει
η ζωή να προχωρήσει

Για το μεροδούλι για την φαμελιά
μες το ξεροβόρι μέσα στην φωτιά
στη δουλειά και στον αγώνα
κόντρα πάμε στον χειμώνα

Ο τροχός για να γυρίσει
η ζωή να προχωρήσει

Άλλος στο λιμάνι κι άλλος στο γιαπί
να καρπήσει η μέρα να βγει το ψωμί
στη δουλειά και στον αγώνα
κόντρα πάμε στον χειμώνα

Όλη η γη να ομορφύνει
τ’ όνειρο ζωή να γίνει»

Κατεβάζετε από ΕΔΩ 

Μόνιμος σύνδεσμος 13 Σχόλια

Polyushko Pole!

Οκτώβριος 23, 2007 at 10:28 πμ (τα τραγούδια της οικοδόμησης, ΕΣΣΔ, Παραγγελιές, διεθνισμός)

 

Επιστρέφουμε μετά από απουσία, τριών ημερών και μας συγχωρείτε για την ασυνέπειά μας, όμως το πρόγραμμα είναι ιδιαίτερα βαρύ και δυστυχώς, η ευχαρίστηση του να μοιράζεσαι τα τραγούδια που σε συντροφεύουν μπαίνει σε δεύτερη μοίρα.

Για να σας καλοπιάσουμε, λοιπόν, επιστρέφουμε με παραγγελιά (δεν νομίζω ότι υπάρχει λόγος να πω ποιανού…). Ο σύντροφος Ερυθρός (…αλλά θα πω), με την πίστη και την αφοσίωσή του στο blog αυτό έχει κερδίσει επάξια την θέση του προνομιούχου (άκου κομμουνιστές πράμα, λέξη που χρησιμοποιούνε) συνομιλητή μας (και στημένος διάλογος). Έτσι για μια ακόμη φορά παίρνει στα χέρια του την παραγγελία του.

 «Polyushko Pole»

«Field, my field, my wide field,
The heroes ride over the field,
hey, the heroes of the Red Army.

The girls are crying,
the girls are sorrowful today,
their sweethearts went away for a long time,
hey, their sweethearts went away to the army.»

Δεν μπαίνω στον κόπο να το μεταφράσω στα ελληνικά, παρά αφήνω την αγγλική μετάφραση των στίχων, καθώς δεν έχω τόση εμπιστοσύνη στην ικανότητά μου. Για να μην σας τα πολυλογώ όμως ας πάμε όμως και στα στοιχεία του κομματιού.

Το «Πολιούσκο Πόλε», όπως ήδη θα καταλάβατε, είναι ένα ρώσσικο τραγούδι, γραμμένο κατά την διάρκεια του εμφυλίου (στην Ρωσία ρε), ενώ η πρώτη εκτέλεση ανήκε στον «Κόκκινο Στρατό».

Η μουσική ανήκει…. σε όλο το λαό, όμως στο συγκεκριμένο κομμάτι είναι προϊόν εμπνεύσεως του Λεβ Κνίπερ, ενώ οι στίχοι του Βίκτορ Γκούσεφ. Παραλλαγές του συγκεκριμένου κομματιού, είναι τα «A Poem about a Komsomol Soldier», «The Cossack Patrol», «Meadowland», «Cavalry of the Steppes»,  «Gone with the Wind», «Tanz Brüderchen», ενώ υπάρχει ακόμα και rave remix του, το οποίο προς τέρψιν της πλούσιας κόμης μου δεν κατάφερα να βρω. 

Το τραγούδι αυτό ακούγεται ακόμα στις ταινίες «Cast Away» και «Airwolf», ενώ ανοίγει την ταινία «Leningrad Cowboys Go America»

Με το όνομα «Πολιούσκο Πόλε», θα συναντήσετε ακόμα βιβλίο για την ζωή του Νέστορ Μάχνο (δεν το συνιστώ), αλλά και ένα ακόμα για τα… κολχόζ (ανεπιφύλακτα). Ακόμα με το συγκεκριμένο όνομα έχει γυριστεί και μία Σοβιετική ταινία. 

Κατεβάζετε από ΕΔΩ

Μόνιμος σύνδεσμος 4 Σχόλια

Working Class Hero

Οκτώβριος 17, 2007 at 10:53 πμ (Παραγγελιές, δύση)

 

Άλλη μια παραγγελιά. Άλλος ένας ευχαριστημένος ακροατής. Μετά από παραγγελία του Αμετανόητου για τον οποίο έχουμε σπαταλήσει τα τελευταία δύο post,  σας έχουμε σήμερα τον «ήρωα της εργατικής τάξης» και μάλιστα σε τέσσερις εκτελέσεις.

To «Working Class Hero», λοιπόν, είναι τραγούδι του Τζον Λένον, το οποίο περιλαμβανόταν στο πρώτο του, σόλο αλμπουμ στην μετά Μπίτλς εποχή του.

Με την εμφάνιση κιόλας του εν λόγω κομματιού, η κυβέρνηση των ΗΠΑ αντιδρά άμεσα. Με πρόσχημα την λέξη «fucking» που περιλαμβάνει το τραγούδι, απαγορεύεται σε πολλούς σταθμούς, ενώ ο παραγωγός που το έπαιξε πρώτος τιμωρήθηκε με φυλάκιση ενός χρόνου και 10.000 δολάρια πρόστιμο.

Όμως η συγκεκριμένη ιστορία της αμερικάνικης κυβέρνησης και του δικού τους ΕΣΡ δεν κατάφερε να κόψει την πορεία του συγκεκριμένου κομματιού, το οποίο ακούστηκε όσο λίγα την δεκαετία του 70′ στις ΗΠΑ, αγαπήθηκε, συνόδευσε εργατικούς αγώνες και διασκευάστηκε από μια σειρά καλλιτέχνες όπως οι:

Μαριάν Φέιθφουλ, Ντέιβιντ Μπάουι, Μέριλιν Μάνσον,Όζι Όζμπορν κ.α.

Οι στίχοι του «Working Class Hero»

«As soon as you’re born they make you feel small
By giving you no time instead of it all
Till the pain is so big you feel nothing at all
A working class hero is something to be
A working class hero is something to be

They hurt you at home and they hit you at school
They hate you if you’re clever and they despise a fool
Till you’re so fucking crazy you can’t follow their rules
A working class hero is something to be
A working class hero is something to be

When they’ve tortured and scared you for twenty odd years
Then they expect you to pick a career
When you can’t really function you’re so full of fear
A working class hero is something to be
A working class hero is something to be

Keep you doped with religion and sex and TV
And you think you’re so clever and class less and free
But you’re still fucking peasants as far as I can see
A working class hero is something to be
A working class hero is something to be

There’s room at the top they are telling you still
But first you must learn how to smile as you kill
If you want to be like the folks on the hill
A working class hero is something to be
A working class hero is something to be
If you want to be a hero well just follow me
If you want to be a hero well just follow me»

Η πρώτη εκτέλεση ΕΔΩ
Η διασκευή από David Bowie ΕΔΩ
Η διασκευή από Marilyn Manson ΕΔΩ
Η διασκευή από Green Day ΕΔΩ

Μόνιμος σύνδεσμος 12 Σχόλια

BAM!

Οκτώβριος 16, 2007 at 2:12 πμ (τα τραγούδια της οικοδόμησης, ΕΣΣΔ, Παραγγελιές)

Baikalo-Amurskaya Magistral’. Ή αλλίως BAM! Πρόκειται για τη θρυλική σιδηροδρομική γραμμή που ενώνει το βόρειο άκρο της λίμνης Βαϊκάλης με τον ποταμό Αμούρ κι από εκεί με τον Ειρηνικό Ωκεανό. Ουσιαστικά, είναι η εναλλακτική διαδρομή του ανατολικού τμήματος του γνωστού μας Υπερσιβηρικού.

Οι πρώτες σκέψεις για την κατασκευή της συγκεκριμένης γραμμής έγιναν το 19ο αιώνα. Πράγματι, «εξερευνητικές ομάδες» ταξίδεψαν τότε ως τη μακρυνή Σιβηρία για να χαρτογραφήσουν την περιοχή και για να αποφανθούν για το αν θα ήταν εφικτό ένα τέτοιο εγχείρημα. Φυσικά τα σχέδια εγκαταλήφθηκαν αρχικά, αφού ήταν αδύνατο να κατασκευαστεί τότε ένας τέτοιος μεγάλος σιδηρόδρομος στην πλέον αφιλόξενη περιοχή της ρωσικής επικράτειας. Παρ’ όλα αυτά (και αφού στη Ρωσία είχε ήδη μεσολοβήσει η μεγάλη Οκτωβριανή Επανάσταση που οδήγησε στη δημιουργία της ΕΣΣΔ) από το 1931 ξεκίνησαν ξανά έρευνες και λεπτομερής χαρτογράφηση της περιοχής με στόχο την κατασκευή του βόρειου σιδηροδρόμου. Μια όχι και τόσο εύκολη αποστολή, αφού ολοκληρώθηκε 36 χρόνια μετά, το 1967.

Τελικά η Σοβιετική Κυβέρνηση κάποια χρόνια αργότερα έδωσε εντολή να κατασκευαστεί ο BAM. Η κατασκευή του μεγάλου αυτού έργου -που αποκλήθηκε όχι άδικα «το έργο του αιώνα»- ξεκίνησε το 1974. Οι Σοβιετικοί εργάτες και μηχανικοί ξεκίνησαν την κατασκευή της από δύο σημεία. Το πρώτο συνεργείο ξεκίνησε από το ανατολικό άκρο του σιδηροδρόμου, κόντα στις όχθες του ποταμού (μα όπου κι αν ταξίδεψες, όπου κι αν περπάτησες, μια λέξη πάντα θα σε κυνηγά…) Λένα. Η δεύτερη ομάδα ξεκίνησε από το άλλο άκρο, κοντά στο Komsomolsk-na-Amure (ονομασία παρμένη από τη θρυλική Κομμουνιστική Νεολαία της ΕΣΣΔ, την Κομσομόλ – όνομα που διατηρείται μέχρι σήμερα) στις όχθες του ποταμού Αμούρ. Μάλιστα, (εθιμοτυπικό) το χρυσό κλειδί που δινόταν στα συνεργεία που ξεκινούσαν ένα έργο κόπηκε στη μέση και επανενώθηκε πανηγυρικά όταν συνατήθηκαν τα δύο συνεργία στο τέλος του έργου.

Αιτία για την κατασκευή του ήταν κυρίως… η ανάγκη. Η νέα διαδρομή συνδέει αποτελεσματικότερα και γρηγορότερα τις ανατολικές περιοχές της ΕΣΣΔ (και της σημερινής Ρωσίας) με την πρωτεύουσα Μόσχα και με το υπόλοιπο ευρωπαϊκό τμήμα της ΕΣΣΔ. Ακόμη, η διαδρομή «ξαλάφρωνε» κατά πολύ τον ήδη φορτωμένο από κίνηση Υπερσιβηρικό σιδηρόδρομο. Κατ’ άλλους η κατασκευή του BAM καθοδηγήθηκε από στρατηγικούς λόγους, μιας και ήταν μια διαδρομή εναλλακτική του Υπερσιβηρικού που ήταν απομακρυσμένη από τα ευαίσθητα τότε σύνορα με τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας.

Όπως και να έχει, περίπου 10 χρόνια μετά η κατασκευή είχε τελειώσει στο μεγαλύτερο κομμάτι της (οριστικά θεωρήθηκε ότι το έργο περατώθηκε το 1991). Ο BAM ήταν πραγματικά «το έργο του αιώνα», αφού είχε καταφέρει να ενώσει απρόσιτες περιοχές της ΕΣΣΔ και συμβόλιζε το θρίαμβο του ανθρώπου στην προσπάθειά του να τιθαθεύσει τα στοιχεία της φύσης και τις αντιξοότητες του περιβάλλοντος στο οποίο ζει. Περίπου 70% του ΒΑΜ είναι χτισμένο σε μόνιμα παγωμένα εδάφη, ενώ η περιοχή εκεί είναι ιδιαίτερα σεισμογενής, γεγονός που ανάγκασε τους κατασκευαστές της να κάνουν πολύπλοκες και λεπτομερείς μελέτες και να χρησιμοποιήσουν τις πιο εξεζητημένες πρακτικές κατασκευής.

Σήμερα ο BAM έχει μήκος 3.150 χιλιόμετρα. Ξεκινάει από την πόλη Tayshet δυτικά της λίμνης Βαϊκάλης και καταλήγει στην Komsomolsk-na-Amure κι από εκεί στο λιμάνι Sovetskaya Gavan στην περιοχή της θάλασσας της Ιαπωνίας. Κατά μήκος του BAM αναπτύχθηκαν αρκετές πόλεις, οι οποίες χτίζονταν από τους εργάτες που δούλευαν για την κατασκευή του, γι’ αυτό και κάθε μια από αυτές κουβαλάει το χαρακτηρά του τόπου καταγωγής αυτών των εργατών. Χαρακτηριστικό είναι το μνημείο των εργατών από το Λένινγκραντ στην πόλη Σεβερομπαϊκάλσκ.

Γιατί τα λέω όλα αυτά; Ας είναι καλά (λέμε τώρα) κάποιος Αμετανόητος κύριος που μας θύμισε (τι άλλο;) το τραγούδι Baykal – Amur που έπαιζαν κάποτε στα φεστιβάλ της Κομμουνιστικής Νεολαίας Ελλάδας, ζητώντας κάποιο από αυτά. Ένα τέτοιο εγχείρημα ήταν φυσικό να γίνει πηγή έμπνευση για αρκετά σοβιετικά τραγούδια. Ελπίζω κάπου ανάμεσα σε αυτά να βρίσκεται και το τραγούδι που παιζόταν, κάποτε, από κάποιους στις γιορτές των αγώνων της ελληνικής νεολαίας.

Έχουμε και λέμε, λοιπόν:

«Εμβατήριο για το ΒΑΜ»
«Τραγούδι για το ΒΑΜ»
«Χτίζουμε το ΒΑΜ»
«Το βαλς του ΒΑΜ»
«Pesnya-ballada o stroitelyakh BAMa»

(ε, τι κι αν δεν είναι κάποιο από αυτά το τραγούδι των φεστιβάλ; τόσα πράγματα μάθαμε. εξάλλου, τώρα το ζητάμε και δημόσια, οπότε όποιος τυχαίνει να ξέρει κάτι, ας κοπιάσει…)

Μόνιμος σύνδεσμος 10 Σχόλια

Πατάω ένα κουμπί και βγαίνει μια χοντρή!/update

Οκτώβριος 15, 2007 at 2:48 μμ (Ελληνικά, Πάνος Τζαβέλας, Παραγγελιές, Της κατοχής, αυτοσχέδια)

 Με πίκρανε ο Πάνος ο Τζαβέλας, του οποίου το όνομα το είδα πριν από τις εκλογές, σε μια λίστα που είχε δημοσιεύσει ο ΣΥΡΙΖΑ, με ανθρώπους των τεχνών και των γραμμάτων που τον υποστήριζαν προεκλογικά. Παρόλα αυτά δεν του κρατάω κακία. Και ούτε πρόκειται να ακυρώσω τα τραγούδια που έμαθε στον κόσμο μέσα από το «Αντάρτικο λημέρι» του.

Πόσες φορές έχετε ακούσει την φράση «πατάω ένα κουμπί και βγαίνει μια χοντρή». Είτε από γιαγιάδες είτε από παππούδες που ζούσαν τον καιρό της κατοχής, αυτή η φράση μου έχει μείνει χαραγμένη στο μυαλό από 5-6 χρονών. Κι όμως έφτασα 21 για να μάθω τι ακριβώς σημαίνει και από που προέρχεται.

Σύμφωνα με τον elliot afanas του οποίου η γιαγιά το τραγουδούσε, ήταν αυτοσχέδιο ποιηματάκι, που φτιάχτηκε από κόσμο, που περίμενε ώρες και ώρες στα συσσίτια της κατοχής.

Έβλεπαν λοιπόν, τα παιδάκια που λιμοκτονούσαν στην κατοχή, την χοντρή κυρία του Ερυθρού Σταυρού, να τους μοιράζει φαγητό, με τους λιγότερο τυχερούς να παίρνουν ως απάντηση στο προταγμένο για ένα κομμάτι ψωμί χέρι τους, το «φαΐ τέλος» της χοντρής κυρίας και μέσα στην πίκρα τους έφτιαξαν ένα τραγουδάκι που, ο Πάνος Τζαβέλας συμπεριέλαβε αργότερα, στον δίσκο «Τραγούδια από το αντάρτικο λημέρι του Πάνου Τζαβέλα» το οποίο (λημέρι) και γνώρισε μεγάλες πιένες τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης, όταν ακόμα ο κόσμος διψούσε για πολιτικό-αντάρτικο-αντιστασιακό τραγούδι. (μεγάλη πρόταση έγραψα, ελπίζω να μην την διαβάσατε μονοκοπανιά)

Πατάω ένα κουμπί

«Πατάω ένα κουμπί
και βγαίνει μια χοντρή
και λέει στα παιδάκια
νίξ φαΐ

Θα πάω να το πω
στον Ερυθρό Σταυρό
πως είσαστέ
συνένοχες κι οι δυό

Πατάω κι άλλο ένα
και βγαίνει μια χοντρέλα
και λέει στα παιδάκια
νιξ σαρδέλα

Κι εσύ μωρή μαντάμ
που κλέβεις τα κουκιά
και κάνεις τα μαλλιά σου
περμανάντ

Μην τα ξαφρίζεις πολύ
γιατί είναι όλο ζουμί
μην ρίχνεις και νερό
δεν είναι καθαρό

Πατάω ένα κουμπί
και βγαίνει μια χοντρή
και λέει στα παιδάκια
νίξ φαΐ

Κι εσύ με τα ρολό
που κλέβεις το χυλό
και κάνεις παπουτσάκια
με φελλό

Θα πάω να το πω
στον Ερυθρό σταυρό
πως είσαστέ
συνένοχες κι οι δυό

Πατάω ένα κουμπί
και βγαίνει μια χοντρή
και λέει στα παιδάκια
νίξ ψωμί»

Κατεβάζετε από ΕΔΩ

Χωρίς τις ιστορικές γνώσεις του σ. elliot afanas, αυτό το blog δεν θα είχε ανοίξει ποτέ τις πόρτες του στο κοινό. Όσο για τον σ.Ερυθρό, ο οποίος έχει γίνει επίσημως συνομιλητής της συντακτικής ομάδας και την βοηθά ιδιαίτερα να καλύψει αδυναμίες και να παρουσιάσει όσα περισσότερα κομμάτια μπορέσει, θα του ζητήσω συγγνώμη γιατί ανακάλυψα με ιδιαίτερη λύπη, ότι δεν έχω το «Είμαστε δυο» στην εκτέλεση που ζητάει, όμως μέχρι το βράδυ θα έχει πέσει στα χέρια μου, συνεπώς και στα δικά του.

Update: Είπαμε ότι σε αυτό το blog η επιθυμία σας είναι διαταγή για εμάς. Επίσης είπαμε ότι εδώ οι δεσμεύσεις υλοποιούνται. Έτσι λοιπόν, ο σ. Ερυθρός, γίνεται ένας ακόμα ευτυχισμένος φίλος του blog αυτού, καθώς παίρνει στα χέρια του ζεστό-ζεστό το κομμάτι που ζήτησε:

Είμαστε δυό:

«Είμαστε δυο, είμαστε δυο
κι η ώρα σήμανε οχτώ
κλείσε το φως χτυπά ο φρουρός
το βράδυ θα ‘ρθουνε ξανά
Ένας μπροστά, ένας μπροστά
κι οι άλλοι πίσω ακολουθούν
με τη σιωπή κι ακολουθεί
το ίδιο τροπάρι το γνωστό

Βαράνε δυο, βαράνε τρεις
βαράνε χίλιοι δεκατρείς
πονάς εσύ, πονάω κι εγώ
μα ποιος πονάει πιο πολύ
θα ‘ρθει καιρός να μας το πει

Είμαστε δυο, είμαστε τρεις
είμαστε χίλιοι δεκατρείς
καβάλα πάμε στο καιρό
με τον καιρό, με τη βροχή
το αίμα πήζει στη πληγή
ο πόνος γίνεται καρφί

Ο εκδικητής, ο λυτρωτής
είμαστε δυο είμαστε τρεις
είμαστε χίλιοι δεκατρείς»

Μουσική, στίχοι: Μίκης Θεοδωράκης
Εκτέλεση: Αντώνης Καλογιάννης

Κατεβάζετε από ΕΔΩ

Μόνιμος σύνδεσμος 7 Σχόλια

Which side are you on?

Οκτώβριος 13, 2007 at 5:13 μμ (Παραγγελιές, δύση, διεθνισμός)

 

Ταλαιπώρησα αρκετά το -φτωχό είναι η αλήθεια- μυαλό μου, για να βρω τι θα ανεβάσω σήμερα και για να πω την αλήθεια δεν τα κατάφερα κιόλας, αφού ό,τι κι αν σκεφτόμουν, είτε δεν το είχα μαζί μου, είτε δεν έβρισκα όσα στοιχεία ήθελα για το κομμάτι ώστε να το ανεβάσω. Όμως όπως λένε, όποιος δεν έχει μυαλό, έχει συντρόφους.

Which side are you on, λοιπόν:

«Come all you good workers,
Good news to you I’ll tell
Of how the good old union
Has come in here to dwell.

(ρεφραίν):

Which side are you on?
Which side are you on?
Which side are you on?
Which side are you on?

My dady was a miner,
And I’m a miner’s son,
And I’ll stick with the union
‘Til every battle’s won.

They say in Harlan County
There are no neutrals there.
You’ll either be a union man
Or a thug for J. H. Blair.

Oh workers can you stand it?
Oh tell me how you can?
Will you be a lousy scab
Or will you be a man?

Don’t scab for the bosses,
Don’t listen to their lies.
Us poor folks haven’t got a chance
Unless we organize.»

Προς το παρόν ανεβάζω την εκτέλεση της Natalie Merchant, για την οποία ευχαριστώ και πάλι τον σ. Ερυθρό ενώ τις πρώτες πρωινές ώρες θα ανεβάσω και μια ανδρική εκτέλεση, την οποία και προτιμώ λόγω προφοράς.

Κατεβάζετε το τραγούδι από Natalie Merchant από ΕΔΩ. H αντρική εκδοχή, ΕΔΩ.

Το 1931 λοιπόν, οι μεταλλωρύχοι της πόλης Χάρλαν, κατεβαίνουν σε απεργία. Οπλισμένοι χαφιέδες της ιδιοκτητών των ορυχείων όργωνουν την επαρχία, τρομοκρατώντας τα μέλη του σωματείου μεταλλωρύχων, ενώ στρέφουν το μίσος τους ιδιαίτερα ενάντια στους ηγέτες του κινήματος, τους οποίους και ξυλοφορτώνουν, φυλακίζουν αλλά και δολοφονούν.

Παρά την εργοδοτική τρομοκρατία, οι μεταλλωρύχοι παρουσιάζονται αποφασισμένοι και συνεχίζουν την απεργία, ενώ απαντούν με συγκρούσεις αλλά και δολοφονίες «χωροφυλάκων» και χαφιέδων.

Η κυρία Ρις στην οποία αποδίδονται οι στίχοι του «which side are you on» δεν έγραψε «αποστασιωποιημένη» τα λόγια αυτά. Ο άντρας της, ο Σαμ, ήταν ένας από τους ηγέτες του σωματείου.

Ο σερίφης του Χάρλαν J. H. Blair, ο οποίος απολαμβάνει ιδιαίτερης αναφοράς στο τραγούδι, μπήκε μαζί με τους άντρες του στο σπίτι της Ρις, ένα από τα βράδια της απεργίας, ψάχνοντας για τον άντρα της, όταν αυτή ήταν μόνη της με τα 7 παιδιά της. Έκαναν το σπίτι άνω-κάτω, ενώ όταν επιτέλους κατάλαβαν πως ο Σαμ δεν βρίσκεται κρυμένος κάπου στο σπίτι, του έστησαν ενέδρα, περιμένοντάς τον να γυρίσει εκεί, ώστε να τον δολοφονήσουν εκεί.

Η κυρία Ρις, όσο οι άντρες του σερίφη περίμεναν τον άντρα της, έσκισε ένα χαρτί από το ημερολόγιο τοίχου που διατηρούσε και έγραψε στην λευκή του πλευρά τους στίχους του «Which side are you on». Το τραγούδι διαδόθηκε πολύ γρήγορα και από εκεί και πέρα, δεν υπήρχε απεργία στην οποία δεν υιοθετήθηκε τουλάχιστον σαν σύνθημα.

Και chumbawamba

Βρήκα πολύ ενδιαφέρον το συγκεκριμένο τραγούδι, του οποίου την ιστορία έμαθα χάρη στον σ.Ερυθρό, που μου έστειλε το link. Ψάχνοντας λίγο στο γοογλ, έμαθα ακόμα πως οι Chumbawamba έχουν γράψει παρεμφερές κομμάτι με σαφή αναφορά στο «which side are you on» αυτήν την φορά για την απεργία των λιμενεργατών στο Λίβερπουλ. Για την συγκεκριμένη απεργία, για να κάνω και το άλλο κομμάτι μου, το αθλητικό αυτήν την φορά, έχω να πω, ότι ο μεγάλος ποδοσφαιρικός σύλλογος της πόλης (οι ποδοσφαιριστές του δηλαδή) είχε συμπαρασταθεί στον αγώνα των λιμενεργατών, ενώ ο Ρόμπι Φάουλερ, κορυφαίος παίκτης τότε της Λίβερπουλ, μετά από τέρμα που πέτυχε σε αγώνα για το αγγλικό πρωτάθλημα, είχε σηκώσει την φανέλα της ομάδας, αποκαλύπτοντας μια άλλη κόκκινη φανέλα με μήνυμα αλληλεγγύης προς τους απεργούς.

Φυσικά και λίγες μέρες μετά τιμωρήθηκε για την κίνησή του από την Αγγλική Ομοσπονδία. Βέβαια στο κομμάτι των chumbawamba το «unless we organise» της Ρις που αφήνει μόνη ελπίδα των εργατών την οργάνωση μέσω του σωματείου τους, χάνεται και αντικαθίσταται λόγω και της ξεπουλημένης ηγεσίας του σωματείου των ναυτεργατών του Μέρσεϊσάιντ (έχουν και αυτή την δική τους ΓΣΕΕ) το οποίο υπονόμευε την απεργία…

Το «One by one», των Chumbawamba περιλαμβάνεται στον δίσκο τους «Tubthumper» του 1997.

«One by one»

«Pontius Pilate came to our town
Up to the dockyards to see the picket line
We asked him to help but he just turned around
He’s the leader of the union now
 
Leader of the union
All of our questions he ignored
He washed his hands and he dreams of his reward
A seat in the House of Lords

One by one the ships come sailing in
One by one the ships go sailing out

We live for words and die for words
Principles we can afford
When all our Brothers turn to Lords
Whose side are you on

You tell the world your hands are tied
History three times denied
A sea of changes three miles wide
Whose side are you on

One by one the ships come sailing in
One by one the ships go sailing out

This conspiracy of shame
Murder by some other name
Play up and play the game
Whose side are you on

If any ask us why we died
We tell them that our leaders lied
Sold us out down the riverside
Whose side are you on

One by one the ships come sailing in
One by one the ships go sailing out»

Ότι υποσχόμαστε το κάνουμε πράξη. Δικό σας λοιπόν και το «One by one» κατεβάζετε από ΕΔΩ

 

Μόνιμος σύνδεσμος 6 Σχόλια

Το τραγούδι της ενότητας

Οκτώβριος 12, 2007 at 2:12 μμ (Παραγγελιές) (, )

 

Εξηγώ την λογική μας. Όποτε βρίσκουμε χρόνο και έχουμε μαζί μας υλικό, θα το ανεβάζουμε, αφού πρώτα θα έχουμε ψάξει για να βρούμε την ιστορία του κάθε κομματιού. Θα προσπαθήσουμε να τα πάμε με θεματικές ενότητες και όχι (ας πούμε) πρώτα τα δυσεύρετα και έπειτα αυτά που τα έχουν οι περισσότεροι. Όμως πρώτα και πάνω από όλα θα μπαίνουν οι γνωστές και ως «παραγγελιές».

Πριν καλά καλά ανοίξουμε λοιπόν, είχαμε την πρώτη «παραγγελιά» και άμεσα εκπληρώνουμε την επιθυμία του φίλου Στέφανου.

Το τραγούδι της Ενότητας

«Αφού είσαι ανθρώπινο πλάσμα
κι ανάγκη σου πρώτη το ψωμί
από τα λόγια τα παχιά
μην περιμένεις τροφή
Γι αυτό εμπρός μαρς αριστερά
είν’ η θέση σου εκεί
στο μεγάλο το μέτωπο της εργατιάς
γιατί εργάτης είσαι κι εσύ
Αφού είσαι ανθρώπινο πλάσμα
σαν σκουλήκι δεν θες να σε πατούν
δεν θέλεις δούλους να χεις εσύ
μα ούτε κι αφεντικά
Αφού είσαι εργάτης, εργάτη
το δίκιο σου δεν θα βρεις πουθενά
μονάχη της η εργατιά
κερδίζει την ελευθεριά»

Κατεβάζετε από ΕΔΩ (δεξί κλικ στη σύνδεση και save as…).

Υπάρχει όμως και η γερμανική εκδοχή, η οποία είναι και η πρωτότυπη. Η ελληνική του μετάφραση είναι ακριβής. Οι στίχοι του γερμανικού κομματιού είναι του μεγάλου Μπέρτολτ Μπρεχτ και η μουσική του Χανς Άιλερ.

Μπορείτε να το κατεβάσετε εδώ

Μόνιμος σύνδεσμος 8 Σχόλια