Ερυθρες Μουσικες Ταξιαρχιες

Καλησπέρα σας, αγαπητοί αναγνώστες (+ ακροατές). Ναι, ναι αργήσαμε να ποστάρουμε και σας λείψαμε. Εντάξει όχι εμείς, τα τραγούδια μας. Όλα θα γίνουν όμως. Αυτός είναι και ο λόγος που σήμερα δεν έχουμε τραγούδι. Όχι κυρία μου, δεν θα ανεβάσουμε τραγούδι, μην φωνάζεις! Όχι ούτε άκαπνους θα σας αφήσουμε! Ίσα-ίσα. Έναν ολόκληρο δίσκο προσφέρουμε σήμερα. Τ’ αφεντικό τρελάθηκε που λένε.

 ”Απλά μαθήματα πολιτικής οικονομίας” λέγεται ο δίσκος που σας προσφέρουμε σήμερα και ελπίζουμε να τον απολαύσετε. Η μουσική είναι φυσικά του μεγάλου Λουκιανού Κηλαηδόνη και οι στίχοι του εξίσου μεγάλου Γιάννη Νεγρεπόντη, για τον οποίο είναι ντροπή το γεγονός ότι όσο και αν έψαξα στο net δεν κατάφερα να βρω ένα αξιόλογο βιογραφικό του, για να σας παραθέσω.

Θα γίνει και αυτό όμως. Προς το παρόν βολεύεστε με τον δίσκο, που θα σας πάρει μια κάποια ώρα για να κατέβει καθώς φτάνει σε όγκο τα 56 mbs.

Τα τραγούδια του δίσκου:

1. Απλή αριθμητική

“Ένα κι ένα κάνουν δυό,
δεν θέλει δα πολύ μυαλό.
Ένα και δύο κάνουν τρία,
σα δεν σου φτάνουν κάν’ απεργία.

Δέκα σου παίρνει,
ένα σου δίνει,
ποιός θα το πει αυτό,
δικαιοσύνη.
Ένα κι ένα κάνουν δυό,
δεν θέλει δα πολύ μυαλό.

Δέκα επί χίλια,
δέκα χιλιάδες
και μόνο χίλιες
για χίλιους εργάτες.

Εννιά λοιπόν, χιλιάδες
εννιά επί χίλια
αυτό είναι που πάντα
θα λέμε υπεραξία.

Ένα κι ένα κάνουν δυό,
δεν θέλει δα πολύ μυαλό.

Έξι και δύο οχτώ νομάτοι
ο πεινασμένος βγάνει και μάτι
Έξι επί έξι, τριάντα έξι
για το κεφάλαιο πάλι θα φέξει.

Ένα κι ένα κάνουν δυο,
δεν θέλει δα πολύ μυαλό

Σαν το κεφάλαιο
θα κινδυνέψει
πάλι ο γιός σου
στην μαχη θα τρέξει

Ποιός νόμος τάχα
τα χέρια σου δένει
όταν ο κόμπος
φτάνει στο χτένι

Ένα κι ένα κάνουν δυο,
δεν θέλει δα πολύ μυαλό”

2. Το σύστημα

“Τα χέρια σου συνάδελφε
όταν τα νοικιάζεις
κακό τον εργοδότη σου
γι άνθρωπο να λογιάζεις

Όπως και ο εργοδότης σου
γι άνθρωπο αν σε πάρει
το σύστημα τον ίδιο αυτόν
κάποτε θα φουντάρει

Ποτέ να μην σου φεύγει
απ’ το μυαλό
τα χέρια σου δυό μηχανές
νοικιάζεις σε μηχανισμό
πράγμα που σ’ αρέσει
δεν σ’αρέσει
σαν μηχανή δεν έχει ανθρωπισμό
πολύ δε περισσότερο
συναισθηματισμό

Τα χέρια σου συνάδελφε
όταν τα νοικιάζεις
να ξέρεις πως το σύστημα
είναι που τ’΄αρωγιάζεις

Όπως κι ο εργοδότης σου
όταν τα καπαρώσει
για χάρη του συστήματος
θα σε αλλοτριώσει

Ποτέ να μην σου φεύγει
απ’ το μυαλό
τα χέρια σου δυό μηχανές
νοικιάζεις σε μηχανισμό
πράγμα που σ’ αρέσει
δεν σ’αρέσει
σαν μηχανή δεν έχει ανθρωπισμό
πολύ δε περισσότερο
συναισθηματισμό”

3. Επαναστατικό Άλμα

“Πάππου προς πάππου
από γενιά
ακίνητα και κινητά
κάθε γενιά και πιο πολλά
Φτώχια εμείς, αυτοί καλά

Έγνοιες αυτοί με τα χοντρά,
γκρίνιες εμείς με τα λιανά
έχουνε βλέπεις τη μαγιά
και μεις για ξάσιμο μαλλιά

Το νερό εκεί που βράζει
σαν το όριο ξεπεράσει
το καπάκι θα πετάξει
το πε ο Μαρξ κι έγινε πράξη

Το παραμύθι πάει μακριά
κι έχει γυρίσματα πολλά
μας ζούνε δαύτοι δα καλά
και μεις ας πούμε πιο καλά

Το νερό εκεί που βράζει
σαν το όριο ξεπεράσει
το καπάκι θα πετάξει
το πε ο Μαρξ κι έγινε πράξη”

4. Οι έννοιες

“Όταν τον κόσμο κυβερνά η ατιμία
το να σαι τίμιος είναι αδικία

Ξεχώρισε μια και καλή
τι είναι το δίκιο
τι ειναι η τιμή
και μην ακούς όσους μετράνε
στα μέτρα τους και σ’ αδικάνε

Όταν τον κόσμο κυβερνά η ατιμία
το να σαι δίκαιος είναι ανοησία

Ξεχώρισε απ’ την αρχή
πια είναι η θέση σου η σωστή
μόνο της τάξης σου το δίκιο
είναι τίμιο κι αντρίκιο

Όταν τον κόσμο κυβερνά η ατιμία
το να σαι τίμιος είναι αδικία”

5. Η πατρίδα

“Η πατρίδα ενα καράβι
που ολλουνούς μας κουβαλάει
πάνω την καλή την τάξη
ένεκα που κουμαντάρει

Τον χοντρό λαό στα κάτω
μηχανες κουζίνα αμπάρι
πάνω την καλή την τάξη
ένεκα που κουμαντάρει

Κάλμα η θάλασσα αι αι
το καράβι πρίμα πάει
έχουν οι απάνω γλέντι
ο χοντρός λαός σεκλέτι

Ετσι κι ο καιρός χαλάσει
το γυρίσει σε μπουρίνι
θα φροντίσει η απάνω τάξη
το τομάρι της να σώσει

στον χοντρό λαό αφήνει
την ψυχούλα του να δώσει
θα φροντίσει η απάνω τάξη
το τομάρι της να σώσει

Φόρτσα η θάλασσα βαι βαι
το καράβι που ‘ν’ το πάει
θέε μου τους απάνω σώσε
στο λαό κουράγιο δώσε

Η πατρίδα ενα καράβι
που ολλουνούς μας κουβαλάει
πάει φόρμουλα βαι βαι
δεν πάει για δε μασάει”

6. Οι συμβάσεις

“Η σύμβαση υπογράφτηκε
εντός μιας νυχτός
μη κι έμενε ο λογαριασμός
που λέτε ανοιχτός

Πενήντα χρόνων σύμβαση
με εννιά τοις εκατό
στους ξένους δικαιώματα
δοθήκαν αφειδώς

Οι όροι της συμβάσεως
τελείως επαχθείς
από πλευράς πολιτικής
μα κι οικονομικής

Δυο τρία φύλλα γράψανε
κι αυτά διστακτικά
της σύμβασης, ο κιτρινισμός
πέρασε στα ψιλά

Ποιός να το πει,
ποιός να το πεί
πως υποδούλωση σωστή
σημαίνει η σύμβαση αυτή
πολιτικο-οικονομική

Γιατί εννιά τοις εκατό,
‘ν’ αστείο βέβαια ποσόν
για σύμβαση τόσων ετών
όταν στον κύριο αυτόν
προσφέρεις χέρια εργατών
σε μια τιμή τζάμπα σχεδόν

Όταν αυτός θα σου κρατά
την αποκλειστικότητα
αλλόν ποτέ να μην δεχτείς
μαζί του να συνεργαστείς
σε επίπεδό πολιτικής
ή εμπορικής συναλλαγής”

7. Η αντιμετώπιση των ψυχώσεων

“Μια κοινωνία ολόκληρη
που πάσχει από ψυχώσεις
με κέντρα ψυχιατρικά
δεν πρόκειται να σώσεις

Η ψυχωσή παράγωγο
βαθύτερης αιτίας
κυρίως οικονομικής
δομής της κοινωνίας

Στην θεραπία παράλληλα
θα πρέπει να κοιτάξεις
απ’ την αιτία ριζικά
τον κόσμο να απαλλάξεις

Και το κακό στην ρίζα του
αν τ’ αντιμετωπίσεις
πολιτικο-οικονομικά
θα πρέπει να χτυπήσεις”

8. Η δωρεά

“Το δώρο που τ’αφεντικό
εργάτη θα σου κάνει
απ’ την δουλειά σου
έννοια σου
διπλό θα σου το βγάνει

και την δραχμή τ’αφεντικό
που είναι να χαρίσει
δεν θα τ’αποφασίσει
αμα διπλή και τρίδιπλη
δεν είναι να κερδίσει

γι αυτό και σαν τ’ αφεντικό
καλό ναι να σου κάνει
απ’ την δουλειά σου
σκέψου το τι πρόκειται να βγάνει”

9. Συμβιβασμός

“Τ’ αφεντικό μας κάλεσε
το παλικάρι το Στρατή

Να κάτσει τού πε φρόνιμα
κι αυτός θα του φανεί

Στρατή που ναι τ’αλέγρο σου
το γέλιο κι η ματιά σου
που ναι το βήμα σου
που χάθει η λεβεντιά σου

Ένας Στρατής κι αν λούφαξε
στ’ αφεντικού την συμβουλή

Χιλιάδες οι συνάδελφοι
μυριόστομοι φωνή”

10. Η θεία Τάξις

“Όλα τα δάχτυλα ίσα
δεν είναι
κι όλοι να τρώνε
δίκιο δεν είναι.

Έτσι το βρήκαμε
κι έτσι το πάμε
κι ως να πεθάνουμε
δεν το κουνάμε

Παπάδες δάσκαλοι
και χωροφυλάκοι
κι όλοι όσοι θέλουμε
νόμο και τάξη

Κι όσοι τ’αντίθετο
θέλουν να γίνει
είναι απάτριδες
άθρησκοι και κτήνοι

Όλα τα δάχτυλα ίσα
δεν είναι
κι όλοι να τρώνε
δίκιο δεν είναι.

Τα κουκιά είναι μετρημένα
εκ θεού κανονισμένα
έθνος θρόνος οικογένεια
και τα 12 ευαγγέλια”

11. Η έννοια της τιμιότητας

“Από άτομο σε άτομο
επάγγελμα-λειτούργημα
θρησκεία εισοδήματα και ιδεολογία
αλλάζει η τιμιότης σημασία

Άλλη η τιμιότη έχει ο συγγραφέας
κι άλλο τιμιότη λέει ο ιερέας
άλλη του ιδεολόγου ιδιώτη
κι αλλιώτικη του μισθοφόρου στρατιώτη

Αυτό που είναι τίμιο
για τον καπιταλίστα
για τον εργαζόμενο
είναι μια ατιμία
πως να χωρέσει το μυαλό
του μικροκτηματία

Η ιδιοκτησία
πως είναι ατιμία

Τίμια πράγμα η μονογαμία
μόνο για τον παρία
ενώ για τον αστό
τον επιχειρηματία
κατάσταση αφύσικη
πολύ παλιά ιστορία

Ανάλογα με την τιμή
πάει κι η τιμιότη
γι αυτό το θέμα είναι αλλού
άκουμε πατριώτη”

12. Η μετανάστευση

“Μια λύση μετανάστευση
όταν η ανεργία
την χώρα μας μαστίζει
μα στην οικονομία
ας δούμε τι κοστίζει
μια λύση μετανάστευση
σε πλάνο ατομικό

Όταν εργάτης φεύγεις
δεκαοκτώ χρονό
στον τόπο σου ακόμα
είσαι παθητικό
κι ενώ έχεις κοστίσει
στον τόπο στον λαό
σε ξένο τόπο δίνεις
το ενεργητικό

Από την άλλη πάλι
στον ντόπιο αφεντικό
το άνεργο στοιχείο
επαναστατικό

Μια λύση μετανάστευση
για σένα απελπισίας
ανάγκες που μπαλώνει
μα το δικό σου τόπο
το βλέπεις πως ζημιώνει
μια λύση μετανάστευση
σε πλάνο ατομικό”

13. Τα λόγια και η πράξη

“Είναι φανερό στον πάσα ένα
απλό δεν είν’ το πρόβλημα
το πρόβλημα είναι μέγα

Στα λόγια λέμε τόσα
τόσα κι άλλα τόσα

Μα για να δούμε όταν σου πουν
κι αυτά που έχεις δώστα

Στα λόγια τι παπάς
και τι δεσπότης
μα είναι πράγμα εκ θεού
μια τέτοια δα ισότης

Στα λόγια τι σκαφτιάς
τι σκαφτιάς τι επιστάτης
μα όμοια λάσπη να γυρνάς
κι όμοια να διατάζεις;

Είναι φανερό στον πάσα ένα
απλό δεν είν’ το πρόβλημα
το πρόβλημα είναι μέγα

Στα λόγια τι πεζός
τι πεζός τι καβαλάρης
μα όμοιος είναι ο κίνδυνος
σαν έρθει ο μακελάρης;

Στα λόγια φοιτητές
φοιτητές κι εργάτες ένα
μα για να δούμε αν στην ζωή
θα κάνουνε παρέα

Στα λόγια τι από πα
τι απο πάνω τι από κάτω
μα για να δούμε όταν σου πουν
κάτσε και εσύ από κάτω

Έτσι μιλούσε ο αστός
κι από κοντά ο μικροαστός
τι γκλάβα του κουνούσε
μα ο προλετάριος κι αυτός
με όσα έχει δει ο φτωχός
πικρά χαμογελούσε
γιατί και τ’ άλλο το αλλιώς
που βλεπε κάποτε για φως
κάπως του τα γυρνούσε”

14. Ο τοκογλύφος

“Σ’ ένα υπόγειο σκοτεινό
σαν ένα ζώο ζει τυφλό
ο τοκογλύφος

Ποτέ δεν έχει λέει δραχμή
και δεν μπορεί αλλιώς να ζει
ο τοκογλύφος

Να μην σου τύχει και βρεθείς
και πας σ’ αυτόν να χρεωθείς
τον τοκογλύφο

Μαύρη σου κάνει την ζωή
σου γδέρνει σώμα και ψυχή
ο τοκογλύφος

Μην είσαι όμως αφελής
πως είναι αιτία αυτό να πεις
ο τοκογλύφος

Άλλοι είναι εκείνοι οι κρυφοί
που τον κρατάνε πως και τι
τον τοκογλύφο

15. Απόλυτο και σχετικό

“Αν έννοια απόλυτη
είναι η καλοσύνη
τότε θα πρέπει απόλυτη
να ‘ν’ κι η δικαιοσύνη

Σε θέση να ναι ο καλός
που καλοσύνη δίνει
πως και γιατί μα και σε ποιόν
ξεκάθαρα να κρίνει

Μα σαν κανείς ξεκάθαρα
αρχίζει να ξεκρίνει
θέλοντας την απόλυτη να ασκεί
δικαιοσύνη

Συνθήκες και παράγοντες
απόλυτα θα κρίνει
μα τότε πια απόλυτη
θα έχει καλοσύνη

Και μήπως είναι άσχετη
κι αυτή η δικαιοσύνη 
στο να ασκηθεί απόλυτα
από την καλοσύνη

Οπότε η μεταφυσική
ίσως να κάνει λάθος
κι ο Μαρξ το πράγμα να χει δει
σωστότερα στο βάθος

Και λόγω που ναι σχετικά
δικιο και καλοσύνη
το θέμα είναι αν κανείς
έχει νοημοσύνη

Οπότε αναγκάζεται
στο διπλανό να δίνει
αν σχετικό ή απόλυτο
είν’ το καλό να κρίνει”

16. Πρόσεχε εργάτη

“Θολοί καιροί
πρόσεξε εργάτη
άγρυπνο πάντα
έχε το μάτι

Άγρυπνο πάντα
έχε το μάτι
εχθρούς και φίλους
πρόσεξε εργάτη

Πίσω απ’τον Φράνκο,
τον Μουσολίνι, τον Χίτλερ
κι άλλους
οι ίδιοι πάντα

Οι ίδιοι πάντα
καπιταλίστες
στόχο τους έχουν
εσένα εργάτη

Όσα και να ναι
αυτοί πληρώνουν
σε χρήμα κι άλλα
στα ίδια πάντα

Στα ίδια πάντα
μαύρα σκοτάδια
να σε κρατάνε εσένα
εργάτη

Λίγοι δεν είναι
από τους φίλους
που σε προδώσαν
οπορτουνίστες

Που σε προδώσαν
οπορτουνίστες
στόχο τους έχουν
εσένα εργάτη

Θολοί καιροί
πρόσεξε εργάτη
άγρυπνο πάντα
έχε το μάτι

Άγρυπνο πάντα
έχε το μάτι
εχθρούς και φίλους
πρόσεξε εργάτη”

Κατεβάζετε ΕΔΩ

Άλλη μια παραγγελιά. Άλλος ένας ευχαριστημένος ακροατής. Μετά από παραγγελία του Αμετανόητου για τον οποίο έχουμε σπαταλήσει τα τελευταία δύο post,  σας έχουμε σήμερα τον “ήρωα της εργατικής τάξης” και μάλιστα σε τέσσερις εκτελέσεις.

To “Working Class Hero”, λοιπόν, είναι τραγούδι του Τζον Λένον, το οποίο περιλαμβανόταν στο πρώτο του, σόλο αλμπουμ στην μετά Μπίτλς εποχή του.

Με την εμφάνιση κιόλας του εν λόγω κομματιού, η κυβέρνηση των ΗΠΑ αντιδρά άμεσα. Με πρόσχημα την λέξη “fucking” που περιλαμβάνει το τραγούδι, απαγορεύεται σε πολλούς σταθμούς, ενώ ο παραγωγός που το έπαιξε πρώτος τιμωρήθηκε με φυλάκιση ενός χρόνου και 10.000 δολάρια πρόστιμο.

Όμως η συγκεκριμένη ιστορία της αμερικάνικης κυβέρνησης και του δικού τους ΕΣΡ δεν κατάφερε να κόψει την πορεία του συγκεκριμένου κομματιού, το οποίο ακούστηκε όσο λίγα την δεκαετία του 70′ στις ΗΠΑ, αγαπήθηκε, συνόδευσε εργατικούς αγώνες και διασκευάστηκε από μια σειρά καλλιτέχνες όπως οι:

Μαριάν Φέιθφουλ, Ντέιβιντ Μπάουι, Μέριλιν Μάνσον,Όζι Όζμπορν κ.α.

Οι στίχοι του “Working Class Hero”

“As soon as you’re born they make you feel small
By giving you no time instead of it all
Till the pain is so big you feel nothing at all
A working class hero is something to be
A working class hero is something to be

They hurt you at home and they hit you at school
They hate you if you’re clever and they despise a fool
Till you’re so fucking crazy you can’t follow their rules
A working class hero is something to be
A working class hero is something to be

When they’ve tortured and scared you for twenty odd years
Then they expect you to pick a career
When you can’t really function you’re so full of fear
A working class hero is something to be
A working class hero is something to be

Keep you doped with religion and sex and TV
And you think you’re so clever and class less and free
But you’re still fucking peasants as far as I can see
A working class hero is something to be
A working class hero is something to be

There’s room at the top they are telling you still
But first you must learn how to smile as you kill
If you want to be like the folks on the hill
A working class hero is something to be
A working class hero is something to be
If you want to be a hero well just follow me
If you want to be a hero well just follow me”

Η πρώτη εκτέλεση ΕΔΩ
Η διασκευή από David Bowie ΕΔΩ
Η διασκευή από Marilyn Manson ΕΔΩ
Η διασκευή από Green Day ΕΔΩ

Δύσκολη, η επιλογή του κομματιού και πάλι. Αφού κανένας δεν δίνει παραγγελία για κομμάτι, αναγκάζομαι (με κουράζετε, το ξέρετε;) να ψάξω και να βρω τι θέλω εγώ να ανεβάσω.

Σήμερα λοιπόν, ακούγοντας κάποια κομμάτια, μου ήρθε στο μυαλό, ο Θάνος Μικρούτσικος. Έβαλα τον δίσκο να παίζει. Τα “Πολιτικά Τραγούδια”. Οποιοσδήποτε, έχει ασχοληθεί λίγο με το πολιτικό τραγούδι, είναι δύσκολο να μην γνωρίζει τον εν λόγω δίσκο.

Στην συλλογή αυτή παρουσιάζονται μελοποιήσεις (από τον Θάνο) ποιημάτων του Βολφ Μπίρμαν αλλά και του Ναζίμ Χικμέτ. Οι ΕΚΚΕτζήδες τότε, -μαοϊκοί μέχρι το κόκκαλο δηλαδή- Θάνος Μικρούτσικος και Μαρία Δημητριάδη, συνεργάζονται σε έναν δίσκο με πολύ ενδιαφέρον και “υπερ”επαναστατικό (ψιλοαριστερίστικο) περιεχόμενο. 

Σήμερα λοιπόν ασχολούμαστε, με ένα τραγούδι σε στίχους του Βόλφ Μπίρμαν. Ο συγκεκριμένος αν και είχε γεννηθεί στην Δυτική Γερμανία, μετακόμισε στην Ανατολική Γερμανία, η οποία όμως δεν του άρεσε και τόσο πολύ και μας την… έκανε  με ελαφρά πηδηματάκια για το Αμέρικα.

Οι στίχοι του παρουσιάζουν ένα κάποιο ενδιαφέρον αν μη τι άλλο. Στην μπαλάντα του οπερατέρ, ο Μπίρμαν κριτικάρει την άποψη της μη βιας που ενστερνιζόταν και κόστισε στην Χιλή την πορεία της προς την οικοδόμηση του Σοσιαλισμού, αλλά και την ίδια την ζωή του Αλιέντε.

Οι στίχοι:

Η Μπαλάντα του Οπερατέρ

“Στο Σαντιάγκο, στης σφαγής τα χρόνια, πέσαν πολλοί
και πού να βρεις ονόματα
Και με μια λέξη – να ποια είναι η Χιλή -
κάποιος που ταινία γυρίζει τη σκηνή του φόνου του

Αχ,
η δύναμη βγαίνει απ’ τις γροθιές
κι όχι από πρόσωπα καλοσυνάτα -
από στόμια βγαίνει η δύναμη
κι όχι από τα στόματα

Σύντροφοι γνωστό αυτό -
ήταν, είναι, και μένει αληθινό.
Κι αυτή είναι η πικρή αλήθεια της Unidad Popular

Αυτό το φιλμ μάθημα ας μας γίνει.
Είδα τη δουλειά των στρατιωτών
το μακέλεμα
Είδα σκηνές που όλοι γνωρίζουν
- το λαό να τρέχει στο λιθόστρωτο
για να σωθεί

Και τα τουφέκια να σαρώνουνε τους δρόμους
και προλετάριους να ξαπλώνονται νεκροί
είδα τις σφαίρες να ξεσκίζουν τα παιδιά
και τις γυναίκες να ρίχνονται πάνω στους νεκρούς

Αχ, η δύναμη βγαίνει απ’ τις γροθιές

…κι όχι από πρόσωπα καλοσυνάτα”

Το κατεβάζετε από ΕΔΩ

 

Ταλαιπώρησα αρκετά το -φτωχό είναι η αλήθεια- μυαλό μου, για να βρω τι θα ανεβάσω σήμερα και για να πω την αλήθεια δεν τα κατάφερα κιόλας, αφού ό,τι κι αν σκεφτόμουν, είτε δεν το είχα μαζί μου, είτε δεν έβρισκα όσα στοιχεία ήθελα για το κομμάτι ώστε να το ανεβάσω. Όμως όπως λένε, όποιος δεν έχει μυαλό, έχει συντρόφους.

Which side are you on, λοιπόν:

“Come all you good workers,
Good news to you I’ll tell
Of how the good old union
Has come in here to dwell.

(ρεφραίν):

Which side are you on?
Which side are you on?
Which side are you on?
Which side are you on?

My dady was a miner,
And I’m a miner’s son,
And I’ll stick with the union
‘Til every battle’s won.

They say in Harlan County
There are no neutrals there.
You’ll either be a union man
Or a thug for J. H. Blair.

Oh workers can you stand it?
Oh tell me how you can?
Will you be a lousy scab
Or will you be a man?

Don’t scab for the bosses,
Don’t listen to their lies.
Us poor folks haven’t got a chance
Unless we organize.”

Προς το παρόν ανεβάζω την εκτέλεση της Natalie Merchant, για την οποία ευχαριστώ και πάλι τον σ. Ερυθρό ενώ τις πρώτες πρωινές ώρες θα ανεβάσω και μια ανδρική εκτέλεση, την οποία και προτιμώ λόγω προφοράς.

Κατεβάζετε το τραγούδι από Natalie Merchant από ΕΔΩ. H αντρική εκδοχή, ΕΔΩ.

Το 1931 λοιπόν, οι μεταλλωρύχοι της πόλης Χάρλαν, κατεβαίνουν σε απεργία. Οπλισμένοι χαφιέδες της ιδιοκτητών των ορυχείων όργωνουν την επαρχία, τρομοκρατώντας τα μέλη του σωματείου μεταλλωρύχων, ενώ στρέφουν το μίσος τους ιδιαίτερα ενάντια στους ηγέτες του κινήματος, τους οποίους και ξυλοφορτώνουν, φυλακίζουν αλλά και δολοφονούν.

Παρά την εργοδοτική τρομοκρατία, οι μεταλλωρύχοι παρουσιάζονται αποφασισμένοι και συνεχίζουν την απεργία, ενώ απαντούν με συγκρούσεις αλλά και δολοφονίες “χωροφυλάκων” και χαφιέδων.

Η κυρία Ρις στην οποία αποδίδονται οι στίχοι του “which side are you on” δεν έγραψε “αποστασιωποιημένη” τα λόγια αυτά. Ο άντρας της, ο Σαμ, ήταν ένας από τους ηγέτες του σωματείου.

Ο σερίφης του Χάρλαν J. H. Blair, ο οποίος απολαμβάνει ιδιαίτερης αναφοράς στο τραγούδι, μπήκε μαζί με τους άντρες του στο σπίτι της Ρις, ένα από τα βράδια της απεργίας, ψάχνοντας για τον άντρα της, όταν αυτή ήταν μόνη της με τα 7 παιδιά της. Έκαναν το σπίτι άνω-κάτω, ενώ όταν επιτέλους κατάλαβαν πως ο Σαμ δεν βρίσκεται κρυμένος κάπου στο σπίτι, του έστησαν ενέδρα, περιμένοντάς τον να γυρίσει εκεί, ώστε να τον δολοφονήσουν εκεί.

Η κυρία Ρις, όσο οι άντρες του σερίφη περίμεναν τον άντρα της, έσκισε ένα χαρτί από το ημερολόγιο τοίχου που διατηρούσε και έγραψε στην λευκή του πλευρά τους στίχους του “Which side are you on”. Το τραγούδι διαδόθηκε πολύ γρήγορα και από εκεί και πέρα, δεν υπήρχε απεργία στην οποία δεν υιοθετήθηκε τουλάχιστον σαν σύνθημα.

Και chumbawamba

Βρήκα πολύ ενδιαφέρον το συγκεκριμένο τραγούδι, του οποίου την ιστορία έμαθα χάρη στον σ.Ερυθρό, που μου έστειλε το link. Ψάχνοντας λίγο στο γοογλ, έμαθα ακόμα πως οι Chumbawamba έχουν γράψει παρεμφερές κομμάτι με σαφή αναφορά στο “which side are you on” αυτήν την φορά για την απεργία των λιμενεργατών στο Λίβερπουλ. Για την συγκεκριμένη απεργία, για να κάνω και το άλλο κομμάτι μου, το αθλητικό αυτήν την φορά, έχω να πω, ότι ο μεγάλος ποδοσφαιρικός σύλλογος της πόλης (οι ποδοσφαιριστές του δηλαδή) είχε συμπαρασταθεί στον αγώνα των λιμενεργατών, ενώ ο Ρόμπι Φάουλερ, κορυφαίος παίκτης τότε της Λίβερπουλ, μετά από τέρμα που πέτυχε σε αγώνα για το αγγλικό πρωτάθλημα, είχε σηκώσει την φανέλα της ομάδας, αποκαλύπτοντας μια άλλη κόκκινη φανέλα με μήνυμα αλληλεγγύης προς τους απεργούς.

Φυσικά και λίγες μέρες μετά τιμωρήθηκε για την κίνησή του από την Αγγλική Ομοσπονδία. Βέβαια στο κομμάτι των chumbawamba το “unless we organise” της Ρις που αφήνει μόνη ελπίδα των εργατών την οργάνωση μέσω του σωματείου τους, χάνεται και αντικαθίσταται λόγω και της ξεπουλημένης ηγεσίας του σωματείου των ναυτεργατών του Μέρσεϊσάιντ (έχουν και αυτή την δική τους ΓΣΕΕ) το οποίο υπονόμευε την απεργία…

Το “One by one”, των Chumbawamba περιλαμβάνεται στον δίσκο τους “Tubthumper” του 1997.

“One by one”

“Pontius Pilate came to our town
Up to the dockyards to see the picket line
We asked him to help but he just turned around
He’s the leader of the union now
 
Leader of the union
All of our questions he ignored
He washed his hands and he dreams of his reward
A seat in the House of Lords

One by one the ships come sailing in
One by one the ships go sailing out

We live for words and die for words
Principles we can afford
When all our Brothers turn to Lords
Whose side are you on

You tell the world your hands are tied
History three times denied
A sea of changes three miles wide
Whose side are you on

One by one the ships come sailing in
One by one the ships go sailing out

This conspiracy of shame
Murder by some other name
Play up and play the game
Whose side are you on

If any ask us why we died
We tell them that our leaders lied
Sold us out down the riverside
Whose side are you on

One by one the ships come sailing in
One by one the ships go sailing out”

Ότι υποσχόμαστε το κάνουμε πράξη. Δικό σας λοιπόν και το “One by one” κατεβάζετε από ΕΔΩ

 

Σε κάποιους το έχω στείλει και το έχουν ακούσει (ή και διαγράψει) ήδη. Εμένα μου άρεσε τόσο πολύ που δύσκολα μπορώ να σταματήσω να το ακούω. Είναι το τραγούδι του Ewan MacColl (καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του James (Jimmie) Henry Miller) “Η μπαλάντα του Χο Τσι Μινχ”.

Αξίζει να αναφερθούμε λίγο στον Ewan MacColl (1915 – 1989). Πολυσχιδής προσωπικότητα, γιος ενός σκοτσέζου σιδηρουργού, από το σπίτι του δεν έλειπαν δυο πράγματα: η πολιτική και η μουσική. από πολύ νεαρός (1929 – μόλις δεκατεσσάρων) άφησε το σχολείο και εντάχθηκε στο εργατικό κίνημα, αλλά και ξεκίνησε την καλλιτεχνική του πορεία συμμετέχοντας σε μια ερασιτεχνική θεατρική ομάδα και ζωγραφίζοντας σκίτσα για τα εργοστασιακά φυλλάδια του βρετανικού ΚΚ. Για πολλά χρόνια ο MacColl παρακολουθούνταν στενά από τις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες ως μέλος του κόμματος αυτού. Ο ίδιος έχει γράψει πάνω από 300 τραγούδια, πολλά από αυτά πολιτικά. Ακόμα υπήρξε και ένας αναγνωρισμένος θεατρικός συγγραφέας και ραδιοφωνικός παραγωγός.

Πίσω στην μπαλάντα του Χο Τσι Μινχ. Τα κιτάπια μου λένε ότι το τραγούδι γράφτηκε και τραγουθήθηκε το 1954. Ήταν η χρονιά που έληξε -με νίκη των Βιετ Μιν- ο πρώτος πόλεμος της Ινδοκίνας ενάντια στους Γάλλους αποικιοκράτες (ο “βρόμικος πόλεμος” όπως τον αποκάλεσαν οι γάλλοι Κομμουνιστές τότε). ο MacColl δεν μπορούσε να μείνει ασυγκίνητος από αυτή νίκη των λαών της ινδοκίνας κατά των αποικιοκρατών και φυσικά από την εμβληματική προσωπικότητα του Χο Τσι Μινχ που ήταν ο ηγέτης των Βιετ Μιν.

Μοιραία το τραγούδι έγινε ευρύτερα γνωστό κατά τη διάρκεια του 2ου πολέμου της Ινδοκίνας, δλδ του πολέμου του Βιετνάμ. Είχε γίνει ένας από τους ύμνους όλων αυτών ήταν αντίθετοι στον πόλεμο μέσα στην αμερική, αλλά και των αμερικάνων φαντάρων που γυρνούσαν από τη φρίκη αυτού του πολέμου και συντάσσοταν με το φιλειρηνικό κίνημα. μάλιστα, το τραγούδι συνεχίζει να τραγουδιέται μέχρι και σήμερα, αυτή τη φορά για τους φαντάρους που γυρνάνε αηδιασμένη από την κόλαση του ιράκ. περιττό να πούμε ότι “η μπαλάντα του Χο Τσι Μινχ” είναι πολύ δημοφιλής στο Βιετνάμ, όπου μάλιστα έχει διασκευαστεί και στη βιετναμέζικη γλώσσα.

ας πάρουμε τώρα τους στίχους

Far away across the ocean,                             
Far beyond the sea’s eastern rim,        
Lives a man who is father of the Indo-Chinese people,
And his name it is Ho Chi Minh. 

(ρεφρέν:)
Ho, Ho, Ho Chi Minh.
Ho, Ho, Ho Chi Minh.

From Viet back to the Saigon Delta
From the mountains and plains below
Young and old workers, peasants and the toiling tenant farmers
Fight for freedom with Uncle Ho.

Ho, Ho, Ho Chi Minh
Ho, Ho, Ho Chi Minh

Now Ho Chi Minh was a deep sea sailor
He served his time out on the seven seas
Work and hardship were part of his early education
Exploitation his ABC.

Ho, Ho, Ho Chi Minh
Ho, Ho, Ho Chi Minh

Now Ho Chi Minh came home from sailing
And he looked out on his native land
Saw the want and the hunger of the Indo-Chinese people
Foreign soldiers on every hand.

Ho, Ho, Ho Chi Minh
Ho, Ho, Ho Chi Minh

Now Ho Chi Minh went to the mountains
And he trained a determined band
Heroes all, sworn to liberate the Indo-Chinese people
Drive invaders from the land.

Ho, Ho, Ho Chi Minh
Ho, Ho, Ho Chi Minh

Fourteen men became a hundred
A hundred thousand and Ho Chi Minh
Forged and tempered the army of the Indo-Chinese people
Freedom’s Army of Viet Minh.

Ho, Ho, Ho Chi Minh
Ho, Ho, Ho Chi Minh

Every soldier is a farmer
Comes the evening and he grabs his hoe
Comes the morning he swings his rifle on his shoulder
This the army of Uncle Ho.

Ho, Ho, Ho Chi Minh
Ho, Ho, Ho Chi Minh

From the mountains and the jungles
From the ricelands and the Plain of Reeds
March the men and the women of the Indo-Chinese Army
Planting freedom with vict’ry seeds.

Ho, Ho, Ho Chi Minh
Ho, Ho, Ho Chi Minh

From Viet back to the Saigon Delta
Marched the armies of Viet Minh
And the wind stirs the banners of the Indo-Chinese people
Peace and freedom and Ho Chi Mmli.

Ho, Ho, Ho Chi Minh
Ho, Ho, Ho Chi Minh
το τραγούδι το κατεβάζετε ακούτε από εδώ